طراحی مکانی برای آموزش، درمان و نگهداری کودکان مبتلا به اتیسم همواره یکی از چالشهای طراحان در حوزه طراحی مراکز نگهداری این کودکان بوده است. این پروژه به عنوان یک طرح پژوهشی و طراحی برای این کودکان در سال ۱۳۹۵ با همکاری مرکز پژوهشهای بهزیستی استان خراسان آغاز گردید. اختلال در حواس پنجگانه کودک و تکرار موزون رفتار و سردرگمی و پیچیدگی ذهنی این کودکان موجب شد تا طراح با ایده اولیه درک راحت فضا و تفکیک فضا با کمترین آسیب جسمی و روحی به کودک دست به طراحی زده و نیازهای اصلی کاربران را در جهت بهبود سریعتر برطرف سازد. در مرحله دوم اقدام به تأمین نیاز والدین با تخصیص فضایی برای نگهداری شبانه روزی این کودکان در نظر گرفته شد. محدوده فضایی در نظر گرفته شده جهت نگهداری شبانه روزی کودکان شامل ۸ اتاق اقامت کودک با یک نفر همراه و تمام امکانات اقامتی است.
این مجموعه در سه طبقه همکف، اول و منفی یک طراحی شده که طبقه همکف شامل فضاهای اداری، و کلاسهای آموزشی، طبقه اول شامل فضاهای نگهداری شبانه روزی و بخشهای تحقیقاتی و طبقه منفی یک شامل اتاقهای بازی، کار درمانی، آب درمانی و … میباشد
با توجه به پیچیدگیهای ذهنی این کودکان، طراح در طراحی نما سعی بر آن داشته درصد بیشتری از پوشش نما از مصالحی با بافت کمتر پوشیده شود و به همین ترتییب تورفتگی یا بیرون زدگی احجام در نما استفاده نگردیده و تلاش برای ساخت نمایی یکپارچه بیشتر مورد توجه بوده است.
طرح این پژوهش یک الگوی کامل برای ساخت چنین مجموعهای در تمام مناطق کشور با تغییر نیازهای اقلیمی منطقه توسط طراحان بوده و امید است بدست طراحان در مسیر بهبود تغییر یابد.
